Rozdział 19
Ap 19,01 Potem usłyszałem jak gdyby głos donosny wielkiego tłumu w niebie - mówiacych:
”Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego,
Ap 19,02 bo wyroki Jego prawdziwe sa i sprawiedliwe, bo osadził Wielka Nierzadnice,
co znieprawiała nierzadem swym ziemie, i zazadał od niej poniesienia kary
za krew swoich sług”.
Ap 19,03 I rzekli powtórnie: ”Alleluja!” A dym jej wznosi sie na wieki wieków.
Ap 19,04 A dwudziestu czterech Starców upadło i czworo Zwierzat, i pokłon oddało
Bogu zasiadajacemu na tronie, mówiac: ”Amen! Alleluja!”
Ap 19,05 I wyszedł głos od tronu, mówiacy: ”Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego
słudzy, którzy sie Go boicie, mali i wielcy!”
Ap 19,06 I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wód, i jakby
głos poteznych gromów, które mówiły: ”Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg
nasz, Wszechmogacy.
Ap 19,07 Weselmy sie i radujmy, i dajmy Mu chwałe, bo nadeszły Gody Baranka, a
Jego Małzonka sie przystroiła,
Ap 19,08 i dano jej oblec bisior lsniacy i czysty” - bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe
swietych.
Ap 19,09 I mówi mi: ”Napisz: Błogosławieni, którzy sa wezwani na uczte Godów Baranka!”
I mówi mi: ”Te prawdziwe słowa sa Boze”.
Ap 19,10 I upadłem przed jego stopami, by oddac mu pokłon. I mówi: ”Bacz, abys tego
nie czynił, bo jestem twoim współsługa i braci twoich, co maja swiadectwo
Jezusa: Bogu samemu złóz pokłon!” Swiadectwem bowiem Jezusa jest duch
proroctwa.
Ap 19,11 Potem ujrzałem niebo otwarte: a oto - biały kon, a Ten, co na nim siedzi,
zwany Wiernym i Prawdziwym, oto sprawiedliwie sadzi i walczy.
Ap 19,12 Oczy Jego jak płomien ognia, a wiele diademów na Jego głowie. Ma wypisane
imie, którego nikt nie zna prócz Niego.
Ap 19,13 Odziany jest w szate we krwi skapana, a imie Jego nazwano: Słowo Boga.
Ap 19,14 A wojska, które sa w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach - wszyscy
odziani w biały, czysty bisior.
Ap 19,15 A z Jego ust wychodzi ostry miecz, by nim uderzyc narody: On pasc je bedzie
rózga zelazna i On wyciska tłocznie wina zapalczywego gniewu Wszechmogacego
Boga.
Ap 19,16 A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imie: KRÓL KRÓLÓW I PAN
PANÓW.
Ap 19,17 I ujrzałem innego anioła stojacego w słoncu: I zawołał on głosem donosnym
do wszystkich ptaków lecacych srodkiem nieba: ”Pójdzcie, zgromadzcie sie
na wielka uczte Boga,
Ap 19,18 aby pozrec trupy królów, trupy wodzów i trupy mocarzy, trupy koni i tych, co
ich dosiadaja, trupy wszystkich - wolnych i niewolników, małych i wielkich!”
Ap 19,19 I ujrzałem Bestie i królów ziemi, i wojska ich zebrane po to, by stoczyc bój
z Siedzacym na koniu i z Jego wojskiem.
Ap 19,20 I pochwycono Bestie, a z nia Fałszywego Proroka, co czynił wobec niej znaki,
którymi zwiódł tych, co wzieli znamie Bestii i oddawali pokłon jej obrazowi.
Oboje zywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora, gorejacego siarka.
Ap 19,21 A inni zostali zabici mieczem Siedzacego na koniu, [mieczem], który wyszedł
z ust Jego. Wszystkie zas ptaki najadły sie ciał ich do syta.